Wróć do słownika

Plug and Play

Plug and Play (PnP) to funkcja systemu komputerowego, która pozwala na automatyczne rozpoznanie i skonfigurowanie podłączonego urządzenia peryferyjnego bez ręcznej ingerencji użytkownika. System operacyjny sam wykrywa sprzęt, przydziela mu zasoby (m.in. przerwania IRQ, kanały DMA, adresy portów wejścia-wyjścia) i instaluje odpowiednie sterowniki. Standard PnP spopularyzował się wraz z systemem Windows 95 firmy Microsoft, zastępując wcześniejszą, ręczną konfigurację kart ISA i innych komponentów. Obecnie technologia ta jest podstawą działania większości urządzeń podłączanych przez USB, takich jak klawiatury, myszki, monitory czy stacje dokujące, wspierana również przez macOS i Linux.

Inne pojęcia na literę P